سلطان محمد ميرزا قاجار

151

سفرنامه سيف الدوله ( معروف به سفرنامه مكه ) ( فارسى )

است . العهدة على الرّوات . اخضر از بركهء معظم الى اخضر هجده ساعت [ است ] . همهء راه كوهستان و سنگلاخ ، ماسهء زرگرى ، سمباده ، سنگ پا [ و ] سنگى كه موسوم به كرم ايوب « 4 » است در اين راه بسيار است . درخت مغيلان زياد دارد . خود اخضر چاه و بركه و قلعهء كوچكى است [ كه ] به‌جهت عملهء بركه و چاه ساخته شده است . در پنج ساعتى اين منزل ده آبادى است . نبك از اخضر الى نبك بيست ساعت [ است ] . پنج ساعت از اول راه تنگه‌اى است پر از سنگ سمباده و ماسهء زرگرى . از گردنه مىگذرد . پنج ساعت ديگر ، راه كوهستان و سنگ ، بعد از آن جلگه‌اى است [ و ] بعضى جاها سنگلاخ . خود نبك چاه و بركه‌اى است [ 88 ب ] . بر روى بلندى واقع است . آبش از چاه و شيرين [ است ] . قلعهء مختصر محقرى دارد . بركه هم هست كه از آب چاه پر مىكنند . سكنهء آن از طايفهء انيزه [ اند ] . باغ و نخيلات مختصرى دارند . انگور و انار ، انجير ، صبّاره « 5 » و هندوانه و بادنجان يافت مىشود . قاع الصغير از نبك الى قاع الصغير شانزده ساعت ، همهء راه بيابان هموارى است . بعضى جاها سنگ دارد . خود قاع الصغير بيابانى است بىآبادى و آب ، اطرافش كوه .

--> ( 4 ) . محتملا مقصود همان سنگ صبور مىباشد . صبر ايوب معروف است . ( ن . ك . افزوده‌ها ) . ( 5 ) . صبار ( بضم اول و تشديد ثانى ) - خرماى هندى را گويند كه تمر هندى باشد . ( فرهنگ آنندراج ، ج 4 ) . همچنين صبّار به معنى خربزهء خاردار و صبّاره به معنى صبر زرد هم آمده است . ( فرهنگ نوين عربى - فارسى ، ص 364 ) .